Büyük bir merakla beklenen albüm, gerek grubun dinleyicilerinden gerekse de müzik eleştirmenlerinden tam not almış durumda.
Life in Technicolor
Guy Berryman (bas): Şarkıya bu entrumantal melodiyle başlamayı başından beri düşünüyorduk. Şarkının ilginç yanı; gerçekten de üzerine sözler söylenince tam bir şarkı haline gelmesiydi. Albümü bir araya getirmeye basladigimizda ise diger sarkilarla aslinda uyum saglamadi; ama bu tarz bir müzikle baslamasini çok istiyorduk. Bu yüzden de ilk bölümünü kullanarak bitirdik; çünkü hep böyle olmasini istiyorduk.
Chris Martin: Sarkinin tamamini bir sonraki albümümüzün sonunda duyacaksiniz. Bu albüme enstrumantal bir baslangiç yapmamizin nedeni:
A) iyi bir telefon melodisi yapmak ki bu o,
B) her yerde sürekli olarak çok fazla sarki söylememek.
Dördüncü albümünüzde insanlar biraz olsun sarkicinin sesinden sikiliyorlar.
Will Champion (bateri): Sarkinin yazarlarindan biri Brian Eno'nun arkadasi Jon Hopkins ve o, herhangi bir sarkiyi aninda çalabilen biri. Biraz klasik müzik çalin ve o da size mükemmel bir sekilde geri dönüs yapsin. Inanilmaz derecede yetenekli birisi ve Brian onu getirdi; çünkü Chris'in diger islere odaklanabilmesi için keyboardlarla çok fazla ugrasmasini istemedi.
Martin: Bu albümde basardigimiz sey, bizden daha yetenekli insanlarla çalismak oldu.
Cemeteries of London
Martin: Bu sarki, el çirpmalari ilk kez kullandigimiz sarki oldu; ancak bu albümdeki tek sarki degil.
Champion: Ispanyol flamenko tarzi el çirpma inanilmaz bir sey. Bizim yaptigimiz ise kaba bir Ingiliz versiyonu.
Lost!
Berryman: Albüm için ilk çalistigimiz sarki. Blur'den 'Sing' sarkilarini dinliyorduk, sanirim Amerika'daydik.
Martin: Detroit.
Berryman: Detroit'te bu sarkiyi soyunma odamizda dinliyorduk. Soundcheck için sahneye çiktik ve bunun gibi bir sarki yazmaya çalistik. Çok farkli versiyonlari var.
Martin: Genelde bu sekilde yaziyoruz. Bir sey dinliyoruz ve onun müthis oldugunu düsünüyoruz, ardindan da bizim niye böyle güzel bir sarkimiz yok diye kendimizi aptal gibi hissediyoruz. Sonrasinda da oturup bunu yapmaya çalisiyoruz. Nasil yapildigini bilmiyoruz; ama bazen yeni bir seyler ortaya çikartiyoruz.
42Martin: Eger bu bir Notorious B.I.G. sarkisi olsaydi ismi de 'Life and Death' olurdu. Kaybettigimiz yakin arkadaslarimiz yüzünden; ama bir yandan da mucizeler oluyor, çocuklarimiz var. Bu yüzden de bu aralar hayat çok ekstrem geliyor bize. Sarkinin adi '42' çünkü benim ugurlu sayim ve sanirim Will'in de üç favori sayisindan biri.
Champion: Evet, 17, 11 ve 42...
Lovers in Japan ve Reign of Love
Martin: Guy ve Will, orada duydugunuz piyano bölümünü yazdi.
Jonny Buckland: Ben de yaptim!
Champion: New York'ta Magic Shop isimli bir stüdyodaydik ve orada tack piyano ismi verilen bir sey vardi, bar piyanolari gibi bir ses çikartiyordu. Bizim bir tack piyanomuz yoktu, bunu denemek yerine gidip eski bir piyano satin aldik. Ben, Guy ve Jon bu piyanoyla saatler geçirdik.
Yes ve Chinese Sleep Chant
Martin: Herkes, insanlarin albüm satin almamalarindan sikayet ediyor. Biz de düsündük ki belki de insanlarin müzik satin almak istememe nedeni, yeterince degerli olmayisidir. Bu yüzden de gizli sarkimiz 'Chinese Sleep Chant' ile biraz deger katmaya çalistik. Bu kadar basit.
Champion: Bu albümde odaklandigimiz noktalardan biri vokal karakterleriydi; çünkü Chris'in çok taninan bir sesi var. Sarkinin ve grubun sound'unu vokali farkli bir sekilde yaparak tamamen degistirebilirsin fikriydi sadece. 'Yes' gibi bir sarkida Chris, daha alt seviyede söylüyor ve ardindan 'Chinese Sleep Chant'ta gitarlarin ardinda kaliyor.
Viva la Vida
Martin: Su anda yapmaya çalistigimiz sey sanirim yeniden baslamamakla ilgili, bu yüzden de daha önce insa ettigimiz seylerin yikilmasiyla ve farkli bir seyler insa etmekle iyi ya da kötü sekilde. Bu sarki, bizim favorilerimizden biri; çünkü daha önce yaptigimiz seyleri burada yapmiyoruz. Ama gerçekten bu sarkiyi çalarken çok egleniyoruz. Ne kadar uzun süre bir grupta yer alirsan kendini sasirtmak o derece zorlasiyor.
Violet Hill
Berryman: Üzerinde çalistigimiz en eski sarkilarimizdan biri ve sarki listesinde oradan oraya oynattigimiz bir sarki. Grubun gizli besinci üyesi Phil Harvey (menajerleri) ve birkaç arkadasimiz daha bu sarkiyi tuttu. Biz de tekrar liseteye koyduk. Etna Dagi'nin tepesinde klip çekerken çok eglendik.
Martin: Bu sarki için iki klip yaptik. Digeri internette ve bugüne kadar yaptiklarimiz arasindaki favorimiz.
Strawberry Swing
Champion: Sarkinin basindaki alkislar Brian Eno'ya ait.
Martin: Eger dikkatle dinlerseniz sarkinin basinda tempoyla ilgili yakiniyor.
Champion: Genelde yaptigi sey bu; tempo hakkinda sikayet etmek.
Death and All His Friends ve The Escapist
Martin: Bunun albümün temasi olmasi gerekiyor. Hayattaki kötü seylerin farkindayiz. Ölüm ve tüm arkadaslari...Yüksek sesle söylüyoruz sanki kendimize bir mesaj verir gibi: Asla pes etme ve asla kötü seylere çok odaklanma.
Bluejean (10/06/2008)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder